نفست شکفته بادا
وترانه ات شنیدم
گل آفتابگردان!
نِگَهت خجسته بادا و
شگفتن تو دیدم
گل آفابگردان!
به سحر که خفته در باغ،صنوبر و ستاره
تو به آب ها سپاری همه صبر و خواب و خود را
و رصد کنی ز هر سو،رَهِ آفتاب خود را.
نه بنفشه داند این راز ،نه بید و رازیانه
دَمِ همتی شگرف است تورا دراین میانه.
تو همه در این تکاپو
که حضور زندگی نیست
به غیر آرزو ها
و به راه آرزوها ،
همه عمر ،جستجوها.
من و بویه ی رهایی،
وگرم به نوبت عمر،
رهیدنی نباشد
تو جست وجو
وگر چند،رسیدنی نباشد.
چه دعات گویم ای گل!
تویی آن دعای خورشید که مستجاب گشتی
شده اتحادِ معشوق به عاشق از تو،رمزی
نگهی به خویشتن کن که خود آفتاب گشتی ...
*محمد رضا شفیعی کد کنی*
+طبق نظر" آقای دکتر میم"نظر "آقای بابایی"سنجاق می شود به پست.
باتشکر از هردو عزیز بزرگوار.
واینکه؛درود وسپاس ازحضور؛ همه ی دوستان عزیز و بزرگوار-روشن ها-خاموش ها-،....❤
به چه گل خوشگلی :))
کلاغ های شیطون بلا تخمه میخورن و درحال خوردن تخمه هارو جا میزارن و فصل آفتابگردان باغمون پره آفتابگردان میشه:)
آی گفتین!
تنها تخمه نمیخورن؛خیار-گوجه-توت فرنگی-گلابی- سیب-هلو-خربزه- ...هرچیییی ؛هر چی توی باغ ببینن؛نوک نوک میزنن:))
باغ تون آباد؛روش جون
عجب عکس های قشنگی...عجب شعر قشنگی...








نظر آقای بابایی رو خوندم...حرف دل ما ره زده بود...آهنگ گل آفتابگردون گروه آرین ، و نقاشی ونسان ونگوک رو میشه قشنگ سنجاق کرد به این پست
لطف دارین؛دکتر میم عزیز...
گل::











چشم.دوستان ؟توجه فرمایید؟طبق نظرآقای دکتر میم ؛
نظرآقای بابایی،
سنجاق می شود به پست.
لذا اجماعا نفس عمیق
بهتره به این گل می گفتن آفتاب پرست ... بس که خورشیدو دوس داره
آفتاب پرست که؛نام خزنده اس.آفتاب گردان.آفتاب که آفتابِ.گردان یعنی دور آفتاب می چرخه،لابد تو دلشم میگه؛دورت بگردم.پس اسمش شدت دوس داشتنش رو نشون میده.یعنی من دقت کردم،از طلوع تا غروب،هروری آفتاب رفت،این روشو چرخوند سمتش و انگار
<--بهش نگاه میکنه
حالا دوس دارین؛ خورشید پرست صداش کنید.
با دیدن همون تصویر نخست، ناخودآگاه یاد ترانه ی "گل آفتابگردون" گروه آرین افتادم!
البته "ون گوک" هم خیلی طرح زده از گل آفتابگردان.
گروه آرین رو بخاطر " شاه سازها" دوست دارم.
گل آفتابگردون هر روز به انتطارِ دیدنِ یاره...






دینگ دینگ ؛میخوام رو ابرا همدمِ ستاره ها شم...
توذهنم مونده.اصن اون کنسرت و تماشای اون همه ساز حس وحال خوبی داشت،...
(آقای پهلوان شبیه دایی مهرسانا هست.)
الان موسیقی" پرواز"توی ذهنم داره پخش میشه
گلهای آفتابگردان ون گوک پژمرده می شوند!
البته اسکیس پیژول قطعا قشنگ تره
زور زور سپاس
دیدن گل آفتابگردون من رو یاد چند تا خاطره میندازه.
اول همسایه مون که گل آفتابگردان کاشته بود (اون موقع ها بچه بودم) و من برای بار اول این گل رو از نزدیک میدیدم و چقدر ذوق میکردم! این گلها از اونی که تو عکسها میبینید خیلی بلند تر هستند! شاید چون من کوچولو بودم اینطوری به نظرم میومد.
دوم یه سریالی رو زمانهای قدیم پخش میکرد به اسم گلهای آفتابگردون و این شعر هم تیتراژش بود:
بارون اگر بباره
چتری میشم دوباره
چتری روی گلامون
گلهای افتابگردون
من اون موقعها که نوجوان بودم یه نوار کاست خام خریده بودم و این آهنگ رو از روی تلویزیون ضبط کرده بودم! هنوز هم گاهی ناخودآگاه این آهنگ رو زمزمه میکنم
درست می فرمایید؛این گلها اگه زمینش مناسب باشه قامتش به دو متر می رسه.یعنی چوپان با قامت 183 نوک پا می ایسته و گل آفتاب گردون رو میچرخونه سمتم؛که تخمه هاشووببینم.






اینا کوچولو موندن.بخاطر اینکه خاکش مناسب نیست،(تصویر اول)مابقی هم دیر تر از فصلی که بایستی بذرش کاشته میشد؛کاشته شد.یک جورایی حکم تزئنی رو داره.محصولی از برداشت نمیشه،فقط برای دیدن گل زیبای آفتابگردونِ
دوم؛
اصلا این سریال و آهنگ در خاطرم نیست!
یادش بخیر؛نوار کاست و خودکار و،...هی می چرخوندیم؛اعصاب دخترعمو بزرگه رو خط خطی می کردیم
ممنون برای به تصویر کشیدن ذوق اون موقع ها تون....
گوشه ای از دلت



جایگاه امن من است
وقتی که طوفان در کوه و بیابان زوزه می کشد
چه پناهگاهی استوار تر از آن
پدر که دلی به وسعت کیهان داری.
تقدیم به همه پدر های جهان
خاخور تا همیشه عزیز
بسیارها عاااالی



زنده سلامت بمانی؛کیهان برار تا همیشه و هنوز
گلبرگ هاش مث موهای افشون تو باد میمونه
چه تعبیری


به به هم به آفتابگردونه و هم به شعرتون
امیدوارم همیشه خوب و خوش و سلامت باشید
مچکرم عزیزم:-*
بهمچنین کبی جونم
سلام خدمت اجووو بارانی جونـــــــــم
سلام علیکم کبری بانو جان:-*
احوال شریف
گل آفتابگردان و شعر استاد کدکنی دست در دست هم نهند به مهر
دل و روح ما را کنند آباد
گل افتابگردان و شعر از استاد کدکنی دست در دست هم نهند به مهر
دل و روح ما را کنند آباد